Το συγκεκριμένο ταφικό μνημείο αποτελεί μια σύνθεση σπάνιας υφής και αισθητικής, όπου η παραδοσιακή λιθοδομή συναντά την κλασική κομψότητα. Η χρήση της αμυγδαλόπετρας στις κολόνες προσδίδει μια μοναδική φυσικότητα, καθώς οι ιδιαίτεροι σχηματισμοί και οι γήινες αποχρώσεις της πέτρας θυμίζουν έργο της ίδιας της φύσης. Οι κολόνες αυτές λειτουργούν ως στιβαρά υποστηρίγματα που προσφέρουν στο μνημείο μια αρχιτεκτονική οντότητα και έναν επιβλητικό χαρακτήρα.
Η επένδυση από σκαρπιτσαριστό μάρμαρο Σάνι ενισχύει την παραδοσιακή και χειροποίητη αίσθηση της κατασκευής. Η σκαρπιτσαριστή επεξεργασία, με την ανάγλυφη και αδρή επιφάνειά της, αναδεικνύει τις φυσικές διαβαθμίσεις του μπεζ-κρεμ μαρμάρου, δημιουργώντας ενδιαφέρουσες σκιάσεις και μια αίσθηση παλαιότητας που προσδίδει κύρος. Το υλικό αυτό δένει αρμονικά με την αμυγδαλόπετρα, δημιουργώντας ένα ομοιόμορφο σύνολο σε θερμούς, γήινους τόνους.
Το μνημείο ολοκληρώνεται με την πλάκα από μάρμαρο Νάξου, η οποία τοποθετείται ως το κεντρικό φωτεινό σημείο αναφοράς. Η λεία, λευκή και κρυσταλλική επιφάνεια του ναξιώτικου μαρμάρου έρχεται σε δημιουργική ρήξη με την άγρια υφή του σκαρπιτσαριστού Σάνι και της αμυγδαλόπετρας. Αυτή η αντίθεση ανάμεσα στο «τραχύ» και το «λείο» συμβολίζει το πέρασμα από το γήινο στο πνευματικό, προσφέροντας ένα αποτέλεσμα που είναι ταυτόχρονα αρχοντικό, ανθεκτικό στον χρόνο και γεμάτο φως.
